Świadectwo charakterystyki energetycznej – geneza powstania

Na podstawie traktatu WE artykułu 6 i 174, Parlament Europejski uchwalił dyrektywę 2001/91/WE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Główne ustalenia dyrektywy to wprowadzenie systemu oceny jakości energetycznej obiektów budowlanych oraz ich systemów technicznych. Dyrektywa zakładała, że przeprowadzona ocena i poprawa jakości energetycznej jednostkowego  budynku oraz systemu technicznego w dalszej perspektywie pozytywnie wpłynie na globalne obniżenie zużycia energii, a co za tym idzie emisji gazów cieplarnianych.

Dyrektywa zwana w skrócie EPBD (ang. Energy Performance of Buildings Direcitive) ustanawia ogólne zasady metodyki obliczania charakterystyki energetycznej budynków, zalecenia minimalnych wymagań dotyczących zapotrzebowania na energię budynków nowych, a także budynków istniejących, w których zostały przeprowadzone prace remontowe i modernizacyjne.

W maju 2010 r. Dyrektywa została zastąpiona nową wersja – 2010/31/UE (ang. recast EPBD). Nowe przepisy kładą większy nacisk na wprowadzenie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej dla budynków nowych oraz remontowanych i przebudowywanych. Dyrektywa wprowadza również wytyczne dotyczące minimalnych wymagań charakterystyki energetycznej w odniesieniu do budynków, ich części elementów lub systemów podlegających przebudowie lub modernizacji i mających wpływ na wskaźniki energetyczne osiągane przez budynek. Wymagania te zostały sformułowane dla systemów ogrzewania, przygotowania ciepłej wody użytkowej, chłodzenia i wentylacji pomieszczeń. Dyrektywa EPBD wprowadza pojęcie charakterystyki energetycznej budynku jako wartość energii zużywanej rzeczywiście lub szacowanej na pokrycie potrzeb energetycznych budynku związanych z jego znormalizowanym użytkowaniem oraz świadectwa charakterystyki energetycznej budynku, który jest dokumentem wykonanym przez uprawnioną osobę, zawierającym informacje o charakterystyce energetycznej budynku wyznaczonej zgodnie z metodologią zawartą w dyrektywie EPBD.

Dyrektywa EPBD dla budynków projektowanych nakłada konieczność przeprowadzania analiz zdecentralizowanego systemu dostawy energii, opartego na energii odnawialnej, skojarzonego wytwarzania ciepła i elektryczności, ogrzewania i chłodzenia lokalnego lub blokowego (w zależności od możliwości lokalnych) oraz zastosowania pomp ciepła jako rozwiązania racjonalnego ze względów technicznych, środowiskowych i ekonomicznych.

Dyrektywa wprowadza konieczność przeprowadzania kontroli okresowych systemów grzewczych budynków i jego urządzeń (zwłaszcza kotłów) oraz systemów klimatyzacji i wentylacji mechanicznej. W rezultacie ma to doprowadzić do redukcji zużycia energii oraz ograniczenia emisji dwutlenku węgla do atmosfery zwłaszcza dla systemów i urządzeń starych o niskiej wydajności lub przewymiarowanych. System kontroli ma obejmować kotły od 20kW opalane nieodnawialnym paliwem ciekłym lub stałym lub też innym nośnikiem energii. Kontrola ma dotyczyć efektywności pracy kotła oraz dopasowania mocy do rzeczywistego zapotrzebowania grzewczego budynku. Dla kotłów o wydajności ponad 20kW i starszych niż 15 lat wymagana będzie kontrola całej instalacji grzewczej obiektu. Kotły o wydajności nominalnej ponad 100kW będą podlegać kontroli okresowej co 2 lata. Dyrektywa wprowadza obowiązek kontroli systemów klimatyzacji o efektywnej wydajności znamionowej ponad 12kW okresowo co 5 lat.

Charakterystyka energetyczna budynków w polskim prawie.

Wypełnieniem przepisów dyrektywy EPBD w Polsce jest przyjęta przez Sejm w roku 2008 nowelizacja prawa budowlanego oraz prawa energetycznego i innych ustaw. Kolejnym krokiem było w roku 2014 uchwalenie Ustawy o charakterystyce energetycznej.

Zgodnie z ustawą prawo budowlane każdy obiekt budowlany należy tak projektować aby spełnione były podstawowe wymagania obejmujące: bezpieczeństwo konstrukcji, pożarowe i użytkowania, odpowiednie warunki higieniczne i zdrowotne, ochronę środowiska, ochronę przed hałasem i drganiami oraz odpowiednią charakterystykę energetyczną budynku i racjonalizację użytkowania energii. Wymagania związane z oszczędnością energii i izolacyjnością cieplną przegród budowlanych reguluje natomiast Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wg rozporządzenia budynek oraz jego wyposażanie instalacyjne powinny być zaprojektowane w taki sposób aby utrzymać na racjonalnie niskim poziomie ilość energii potrzebnej na cele użytkowe obiektu. Rozpatruje się zużycie energii w ciągu całego roku równie w sezonie letnim, w którym należy ograniczyć ryzyko przegrzania się budynku. W budynkach nowo projektowanych wymaga się spełnienia minimalnej izolacyjności przegród zewnętrznych wyrażonej współczynnikiem przenikania ciepła. Rozporządzenie określa również minimalny wskaźnik energii pierwotnej potrzebnej do pokrycia potrzeb budynku w zakresie ogrzewania, chłodzenia i wentylacji pomieszczeń, przygotowania ciepłej wody użytkowej oraz oświetlenia elektrycznego.

Rozporządzenie reguluje również wymagania w zakresie oszczędności energii związane z systemami technicznymi. Na przewodach cyrkulacyjnych ciepłej wody użytkowej, zasilających i powrotnych instalacji wodnych centralnego ogrzewania i na przewodach ogrzewania powietrznego straty ciepła powinny być utrzymane na racjonalnie niskim poziomie.

Ustawa o charakterystyce energetycznej budynków weszła w życie w marcu 2015 r. Ustawa reguluje w jakich sytuacjach powinno być sporządzone świadectwo charakterystyki energetycznej. Obowiązek dotyczy budynku nowego oraz jego części, oddawanych do użytkowania oraz budynku istniejącego lub jego części podlegających sprzedaży lub najmowi. Ponadto obowiązek ten dotyczy też budynków w których co najmniej 250m2 zajmowanych jest przez organy administracji publicznej, sprawiedliwości lub prokuratury.

Z obowiązku sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej zwolnione są budynki:

– zabytkowe prawnie chronione na mocy przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami,

– budynki z wiązane z działalnością religijną i kultu religijnego,

– obiekty tymczasowe przeznaczone do użytkowania krócej niż dwa lata,

– obiekty gospodarcze przeznaczone do gospodarki rolnej,

– budynki gospodarcze i przemysłowe, których zapotrzebowanie na energię nie przekracza 50kWh/(m2*rok)

– mieszkalne sezonowe, wykorzystywane nie dłużej niż 4 miesiące w roku,

– obiekty wolnostojące o powierzchni użytkowej mniejszej niż 50m2.

Jeśli szukacie Państwo doświadczonej firmy w przygotowywaniu świadectwa charakterystyki energetycznej budynku, to zapraszamy do kontaktu z naszą firmą.